شقاق در کودکان

بیماری‌های مقعد در کودکان به دو گروه اکتسابی و مادرزادی تقسیم می‌گردد که در بیماری‌های مادرزادی مقعد بسته می‌شود اما با اینکه یک مورد درهر سه هزار نوزاد دیده می‌شود، این بیماری جزء شایع‌ترین بیماری‌های مقعد نوزادان محسوب می‌شود.

در بیماری‌های اکتسابی نیز شقاق یا زخم مقعد از دیگر اختلالات شایع اکتسابی است.
نکته مهم در بیماری شقاق، زخم موجود در قسمت خلفی انتهای روده (رکتوم) است که علامت شایع آن در هنگام اجابت مزاج و خونریزی است که این علامت ممکن است با نشانه‌های دیگر بیماری‌ها اشتباه شوند که روشن بودن خون و اختلاط آن با مدفوع نشانه مهم از این بیماری است.
شقاق می‌تواند عوارضی به دنبال داشته باشد که این عوارض خود منجر به بیماری دیگر در فردمی‌شود، یبوست از جمله این عوارض است و به این دلیل که کودک برای جلوگیری از درد و خونریزی هنگام دفع به صورت ارادی مدفوع را نگه می‌دارد و از دفع آن خودداری می‌کند باعث انباشته شدن مدفوع و جذب آب آن و سفت‌تر شدن و در نتیجه دفع بعدی دردناک تر وخونریزی در آن بیشتر می‌شود که در این موارد در بررسی علل یبوست کودک، حتما باید مقعد وی مورد معاینه قرار گیرد.
شقاق اغلب در کودکان با دارو درمان پذیر است و در موارد کمی نیاز به جراحی پیدا می‌کند که داروهای تجویزی نیز اغلب داروهای بی حس کننده مانند لیدوکائین و یک آنتی بیوتیک است ضمن اینکه قرار گرفتن برای دو تا سه بار در آب گرم به بهبود زخم کمک می‌کند اما درمان اساسی آن توجه و درمان یبوست است که مصرف غذاهای فیبردار می‌تواند کمک شایانی در این امر نماید.
شقاق یا زخم مقعد از بیماریهای اکتسابی مقعد است، یبوست مهمترین علل ایجاد شقاق محسوب میشود.
علت واقعی ابتلا به فیشر آنال بطور کامل شناخته نشده و ممکن است این علت در بزرگسالان با کودکان متفاوت باشد. در کودکان معمولا به دلیل یبوست همراه با درد موقع دفع مدفوع دیده می شود. در هر صورت وجود فیشر سبب امتناع کودک از دفع می شود که خود آن یبوست ثانویه ایجاد کرده، باعث دفع مدفوع سفت با کالیبر (قطر) بیشتر شده و از ترمیم زخم یا ترک مقعد جلوگیری می کند. ترس و تجربه  دفع دردناک نیز سبب تشدید چرخه زخم و یبوست می شود.

 

امتیازدهی به این مطلب